مرا چشم تری چون رود دادند...

بسم الله الرحمن الرحیم

سنّمان قد نمی دهد به روزهای بودنتان آقا..

پس چگونه میتوان از شما نوشت وقتی فقط -شنیده ایم- و بس!

آقا روح الله...

حضرت امام...

پدرِ رزمنده هایِ میدان هایِ حق...

پسرِ مقتدایت، پدرانت..

مقتدایِ روزهای بی بصیرتی روزهای دوری...

" من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم"

---

مقام معظم رهبری نقل می کنند:

بار دیگر موقعى گریۀ امام را دیدم که سخن مادر شهیدى را براى ایشان بازگو کردم: در شهرى سخنرانى داشتم.

بعد از پایان سخنرانى، همین که خواستم سوار ماشین شوم، دیدم خانمى پشت سر پاسدارها خطاب به من

حرف مىزند. گفتم راه را باز کنید، تا ببینم این خانم چهکار دارد. جلو آمد و گفت: از قول من به امام بگویید بچهام

اسیر دست دشمن بود و اخیراً مطلع شدم که او را شهید کردهاند.

به امام بگویید فداى سرتان، شما زنده باشید؛ من حاضرم بچههاى دیگرم نیز در راه شما

شهید شوند.

من به تهران آمدم، خدمت امام رسیدم، ولى فراموش کردم این پیغام را به ایشان بگویم. بعد که بیرون آمدم،

سفارش آن مادر شهید به ذهنم آمد، برگشتم و مجدداً خدمت امام رسیدم و آنچه را که آن خانم گفته بود، براى

ایشان نقل کردم. بلافاصله دیدم آنچنان چهرۀ امام درهم رفت و آنچنان اشک از چشم ایشان فرو ریخت، که قلب

من را سخت فشرد.

*سخنرانی در مراسم بیت فرماندهان و اعضای کمیته های انقلاب اسلامی۱۸/۳/۶۸

---

حضرت امام رحمة الله علیه خطاب به مقام معظم رهبری:

اینجانب که از سالهای قبل از انقلاب با جنابعالی ارتباط نزدیک داشتهام و همان ارتباط بحمدالله تعالی تاکنون باقی

است، جنابعالی را یکی از بازوهای توانای جمهوری اسلامی میدانم و شما را چون برادری که آشنا به مسائل

فقهی و متعهد به آن هستید و از مبانی فقهی مربوط به ولایت مطلقه فقیه جداً جانبداری میکنید، میدانم و در

بین دوستان و متعهدان به اسلام و مبانی اسلامی از جمله افراد نادری هستید که چون خورشید، روشنی

میدهید.

*«من نظرم را به حاج احمد آقا و آقای هاشمی گفته ام و احدی را در کره زمین بهتر از

آسید علی آقا برای رهبری نمی دانم ».

---

از آیت الله بهجت رحمة الله علیه درباره رهبری حضرت آقا پرسیدند،ایشان فرمودند:

همان یک بار که گفتند علی علیه السلام برای رهبری جامعه جوان است

برای هفت پشتمان بس است...

---

باربط نوشت: این روزها مادرم زائر مرقد امام هستند و طبیعتا ما نیز منزل آنهاییم!